مزاج دم یا خون (گرم و تر)-هوا نمادی از تعادل

بحث شناخت طبایع در بدن، مبحثی طولانی است که در اینجا قسمتی کوتاه از این علم را تشریح می کنیم.
انواع مزاج ها بسته به شکل طبیعی خود، دارای حالات انتقالی ای هستند که با غلبه بر هر فرد، این انتقال صورت می گیرد. جدا از حالت طبیعی که انسان با یک مزاج غالب به وجود می آید، مزاج های اندام نیز وجود دارد و خوراک های نامناسب مزاج هر فرد آنها را از فرم ذاتی خود خارج می کند. این خارج شدن از فرم را، مزاج انتقالی غالب شده بر بدن می نامند که می تواند به شکل چند مزاجی نیز ظهور کند.
شناخت درست ارکان طبیعت مهمترین عامل شناخت مزاج هاست، ارکان طبیعت از دیدگاه طب سنتی ایران و علم مزاج شناسی به همان چهار عنصر اصلی بر می گردد.
    خورشید مظهر گرما (صفرا) گرم و خشک
    هوا نمادی از تعادل (دم یا خون) گرم و تر
    آب نشانگر رطوبت (بلغم) سرد و تر
    خاک مظهر سرما (سودا) سرد و خشک

این موضوع را نباید فراموش کرد که سیر زندگی نیز دارای مزاج است و تاثیر این امر بر غالب شدن یک خلط (مزاج) بر ما غیر قابل انکار است. با دانستن اینکه تمام عوامل بصری و غیر بصری بر مزاج و حالت طبیعی ما تاثیر گذارند، به شرح شناخت طبایع می پردازیم.
فردی که مزاجش گرم و تر (دم یا دموی) است:
به طور معمول، افرادی که مزاج دموی دارند، از لحاظ روحی، خوش اخلاق، شوخ، خود محور، مهربان، شلخته، زود باور و پر روحیه هستند.
از دید ظاهری افراد دموی درشت اندام، سرخ گون، سینه ستبر، ماهیچه ای، زبانی قرمز و کلفت، چشم های درشت، سری کم مو (از وسط شروع به ریزش می کند) و در بدن پر مو هستند.
این نکته را فراموش نکنید که هر نقطه از بدن یا هر اندامی می تواند یک مزاج جداگانه داشته باشد. ممکن است فردی با مزاج غالب دموی، دارای فشار عصبی و فشار خون باشد.
برای درک درست مزاج شناسی بهتر است با عنصر آن آشنا شوید.
هوا
هوا یا دم یا خون به شکل مزاجی گرم و تر است.
از دیدگاه افلاطون با هفت ضلعی در ارتباط است.
در سنت ویکا هوا با جهت شرق، فصل بهار و رنگ زرد در ارتباط بوده و هوا معمولاً با دایره زرد، فلوت، پر، نفس، پنکه، شیشه، زنگ ناقوس، الماس، سوت و شمشیر نشان داده می شود.
هوا نشان دهنده فرزانگی و هوش، ارتباطات، نیروهای ذهنی و مردانگی مرتبط است.
در مناسک هوا از طریق قرار دادن اشیاء در معرض باد، درمان با رایحه های گیاهان، آواز ها و معلق بودن اشیاء در هوا حضور پیدا می کنند.
تجلی های عنصر هوا عبارت اند از:
آسمان، طوفان، ابر و آواز پرندگان بخصوص عقاب و باز.
حیواناتی که با این عنصر در ارتباط هستند انواع پرندگان از جمله پروانه و در فرهنگ دریایی وایکینگ ها با کوسه و بعضی پلنگ را نیز حیوان آسمانی که روی زمین است می دانند و آن را با هوا مرتبط می دانند.
موجودات هوایی علوی شامل:
جن ها، پری ها و شیردل های قوی پیکر هستند.
مکان هوا در پنج ضلعی (پنتاگرام) در بالای سمت چپ است.
هوا در چین با اژدهای آبی نشان داده می شود.
در آزتک با خرگوش نشان داده می شود.
در هند و یونان با شمشیر نشان داده می شود.
در مسیحیت با عقاب شناخته می شوند.
هوا معمولاً نشانگر امور روحانی، رشد فکری،‌ منطق گرایی و تعادل است. تفکر و تصمیم گیری در هر حوزه ای زیر سلطه عنصر هواست.
در ایران و از دیدگاه طب سنتی هوا گرم و تر است، به رنگ قرمز و سبز و نشانگر فصل بهار است.
در بدن به دنبال صفرا در حرکت است و قسمت اصلی خون محسوب می شود. بدن را گرم نگه می دارد و تولید آن در هنگام حرکات ورزشی باعث سوخت و ساز مناسب می شود. وظیفه غذا رسانی به کلیه را دارد و پوست را سرخ نگه می دارد. 
منبع:
1. مصلحات و مواد خوراکی / سپهر برومند خشکبیجاری / انتشارات سفیر اردهال (چاپ ششم-1393)
2. مزاج شناسی و نسخه های استاد خیر اندیش / سهراب جینور / انتشارات مارینا (چاپ سی و پنجم-1396)

logo-samandehi